Το σκάνδαλο από μόνο του δεν θα ρίξει τον Τραμπ — αλλά αυτό θα το κάνει

Όλοι γνωρίζουν καλά το δικαιολογημένο πρόβλημα "TACO" της κυβέρνησης Τραμπ — το μοναδικό εύστοχο και απελπισμένα αναγκαίο κακόβουλο σλόγκαν του Τραμπ που δεν έχει ακόμα διεισδύσει στο ευρύ εκλογικό σώμα. Και αν ο Τραμπ μας έχει διδάξει κάτι, είναι ότι το branding έχει σημασία. Ωραία. Ορίστε λοιπόν ένα σλόγκαν. Πώς πάει η ζωή τώρα που όλοι πρέπει να πληρώνουμε τον «Φόρο Τραμπ»;

Κανείς δεν αγαπά τους φόρους, αλλά οι Αμερικανοί ανεβάζουν το μίσος για τους φόρους σε επίπεδο Αίθουσας Δόξας — ειδικά οι συντηρητικοί. Αλλά συνήθως, τουλάχιστον αγοράζουμε πράγματα με τους φόρους μας. Αγοράζουμε δρόμους, σχολεία και αεροπλανοφόρα, όλα μέσω φόρων. Τι «αγοράζουμε» με τον φόρο Τραμπ; Περισσότερο καθαρό, ανεξέλεγκτο, αδιάφορο, σχεδόν πολυτελές χάος και ανικανότητα. Περισσότερο. Περισσότερο. Και ακόμα περισσότερο.

Ο Φόρος Τραμπ είναι το τίμημα που πληρώνουν οι φιλελεύθεροι για να ζουν υπό μια κυβέρνηση που υπάρχει για να μισεί τους φιλελεύθερους και να καταστρέφει οτιδήποτε θεωρείται φιλελεύθερο κατεστημένο — από το Υπουργείο Πολέμου έως το Kennedy-Trump Center. Πραγματικό μίσος προς τους φιλελεύθερους, και ναι — «ψήφισαν γι' αυτό».

Αλλά οι MAGAs δεν ήθελαν ποτέ να χρειαστεί να το πληρώσουν πραγματικά. Πράγματι, κάποτε οι MAGAs έβλεπαν την σκληρότητα και την καταστροφή ως προστιθέμενη αξία. Ο Τραμπ «έκοψε φόρους» και έκανε τη ζωή φθηνότερη. Αληθινό ή όχι, σίγουρα δεν ισχύει τώρα. Στην πραγματικότητα, ο φόρος Τραμπ χτυπά σκληρότερα τη μέση Αμερική. Δοκιμάστε να οδηγείτε 27 χιλιόμετρα ως το Walmart ή σε μια ταινία.

Ένα δολάριο και πενήντα σεντς παραπάνω ανά γαλόνι βενζίνης; Ένα πακέτο Doritos στα 5,99 $; Ένα χάμπουργκερ Red Robin στα 16,50 $; Έλα τώρα, αυτό είναι αρκετά μεγάλη επιπλέον χρέωση για ένα νεομεταβαπτισμένο «Υπουργείο Πολέμου», ειδικά όταν δεν έχετε ακόμα πληρώσει για τον πραγματικό πόλεμο που ξεκίνησε ο Τραμπ. Τουλάχιστον όταν οι Δημοκρατικοί φορολογούν πράγματα, οι άνθρωποι παίρνουν κάποια οφέλη — ίσως μια γέφυρα, ίντερνετ υψηλής ταχύτητας ή επισκέψεις γιατρού.

Ο Τραμπ όχι. Με τον φόρο Τραμπ, παίρνεις μισό Υπουργικό Συμβούλιο απολυμένο πριν τις ενδιάμεσες εκλογές, Epstein, πληθωρισμό και λιγότερη υγειονομική περίθαλψη. Η κυβέρνηση υπό τον Τραμπ έχει μια «Hegseth-Patel» αύρα, και αυτό γίνεται ακριβό. Αληθινά, υπάρχει εδώ ένα πρόβλημα κότας-αυγού, αλλά τώρα κάνουμε branding. Οι λεπτομέρειες έχουν μικρή σημασία, μόνο το τελικό αποτέλεσμα έχει σημασία. Και το τελικό αποτέλεσμα είναι ο φόρος Τραμπ.

Κάνοντας το σλόγκαν ακόμα πιο δυνατό, ο «αληθινός βορράς» του Τραμπ, το μόνο του πραγματικά αξιόπιστο στοιχείο, είναι ότι «τα πράγματα μόνο χειροτερεύουν». Δεν είναι σαν ο Τραμπ να πρόκειται να λύσει το πρόβλημα του φόρου Τραμπ. Ακόμα και οι MAGAs πιθανώς δεν το περιμένουν αυτό. Το μόνο φως στο τέλος της σήραγγας του φόρου Τραμπ είναι μπλε φως, και κάθε Δημοκρατικός καλύτερα να επενδύσει σε λαμπτήρες, γιατί δεν είναι απλώς ένα νικηφόρο μήνυμα — είναι αυτό που θα γκρεμίσει τον Τραμπ.

Αυτή η στήλη έχει περάσει τους τελευταίους δύο μήνες επισημαίνοντας — ελπίζω με τρόπους εξίσου ζωντανούς όσο και ουσιαστικούς — ότι το σκάνδαλο μόνο του δεν μπορεί να γκρεμίσει τον Τραμπ, αλλά μια προβληματική οικονομία μπορεί, ακόμα και μόνη της. Το χάος που προκαλεί το πρόβλημα είναι τόσο σοβαρό.

Ρωτήστε τον τύπο που μόλις γέμισε το F150 για να οδηγήσει σαράντα δύο χιλιόμετρα ως το Home Depot και μετά πλήρωσε 12,78 $ για ένα Number Two στο Chick-fil-A, ρωτήστε τον τι σκέφτεται για τον φόρο Τραμπ. Είναι απαίσιο. Ρωτήστε τον: «Ψήφισες γι' αυτό;»

Δώστε του ένα μπλε φακό, ρωτήστε αν μπορεί τώρα να «δει έναν πάροχο υγείας», και αν η απάντηση είναι όχι, ρωτήστε αν μπορεί να δει το πρόβλημα — όχι ότι ο οφθαλμίατρος αποτελεί επιλογή. Ξαφνικά, αυτός ο ψηφοφόρος μπορεί να βρεθεί να αναρωτιέται γιατί ο Τραμπ φοβάται τόσο τα αρχεία Epstein. (Όχι ακριβώς τεστ MENSA.) Ίσως να ρωτά γιατί χρειάζεται ο Τραμπ η IRS να του πληρώσει μερικά δισεκατομμύρια δολάρια σε καθαρή απάτη, ή γιατί πρέπει να έχει την αίθουσα χορού που δεν θα αξίζει ποτέ να καταραστεί αρκετά. Όλα αρχίζουν να έχουν λίγο σημασία.

Το branding μπορεί να είναι κάπως διασκεδαστικό, αλλά αυτό αρχίζει πραγματικά να έχει μεγάλη σημασία· γιατί ο πραγματικός φόρος μόλις αρχίζει να εδραιώνεται. Οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν εκτιμούν πλήρως το «κόστος» που σχετίζεται με τη ζημιά στη διεθνή φήμη της Αμερικής, τους δασμούς και τις συνθήκες, την πραγματική οικονομική ζημιά που προκάλεσε το μαζοχιστικό μαχαίρι που κατεβλήθη στη δημόσια υγεία, η έλλειψη επένδυσης στην επιστήμη, τους δρόμους και τις σιδηροδρομικές γραμμές, και κανένας υπεύθυνος ενήλικας να παρακολουθεί την Τ.Ν. ενώ αυτή σε παρακολουθεί. Όλα αθροίζονται και θα χρειαστούν δύο γενιές για να διορθωθούν. Αν διορθωθούν ποτέ. Αυτή η τιμή είναι πραγματική, αλλά το σύνολο είναι διακριτικό. Τίποτα σχετικά με τον Τραμπ, ούτε το αναγκαίο Μπλε Κύμα, δεν πρέπει να είναι διακριτικό. Καλύτερα να εστιάσουμε στον φόρο Τραμπ εδώ και τώρα.

Και αυτό είναι καλό γιατί είναι εδώ, είναι τώρα, και ακόμα και τα μέλη της MENSA δεν μπορούν να το αποφύγουν.

«Χωρίς φόρο στα φιλοδωρήματα.» Ορίστε ένα φιλοδώρημα για την «πραγματική Αμερική»: πόσο υψηλότερο είναι τώρα το φιλοδώρημα στο Olive Garden; Παρακαλώ συνυπολογίστε τη βενζίνη για να πάτε εκεί, είναι μόνο δίκαιο — ο χονδρέμπορος ζυμαρικών σίγουρα το έκανε. Παλιά διασκεδάζατε πολύ «τσαλακώνοντας τους φιλελεύθερους». Τι παίρνετε τώρα; Παίρνετε τον Pete Hegseth, και όχι με έκπτωση, όχι — περίπου ένα δισεκατομμύριο την ημέρα στο Ιράν.

Καλύτερα να συνηθίσουν και οι Δημοκρατικοί στον φόρο Τραμπ. Είναι πολύ πιο διανοητικά ικανοποιητικό να προσπαθείς να απευθυνθείς στην αίσθηση σωστού και λάθους των ψηφοφόρων, στο καθήκον, στην αχρειότητα του Τραμπ, και ωστόσο αυτό αφορά το branding, και το branding έρχεται από το ένστικτο, όχι από το μυαλό. Οπότε χτύπησέ τους εκεί που χτυπά ο φόρος Τραμπ, κατευθείαν στο στομάχι.

Από αυτή την άποψη, υπάρχουν καλά νέα. Το branding έχει σημασία· κανείς δεν το ξέρει περισσότερο από τον μάστορα. Και δεν ήταν ποτέ ευκολότερο. Ο φόρος Τραμπ αγοράζει πολλά πράγματα, κανένα από τα οποία δεν τρέφει, εκπαιδεύει ή θεραπεύει μια οικογένεια.

Τρέξτε μια προσφορά μπλε φωτός. Κόψτε τον φόρο Τραμπ και κάντε τα χρήματά μας να αποδίδουν κάνοντας την κυβέρνησή μας να λειτουργεί. Ο Θεός ξέρει, ο Τραμπ μόλις προσπάθησε να προβάλει τον εαυτό του ως Ιησούς. Αυτό δεν μπορεί να είναι τόσο δύσκολο.

Ο Jason Miciak είναι αρθρογράφος του Rawstory, πρώην Αναπληρωτής Συντάκτης στο Occupy Democrats, δικηγόρος, συγγραφέας, μονογονεϊκός πατέρας κόρης. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο jasonmiciak@gmail.com ή να τον ακολουθήσετε εδώ στο Bluesky.