مولتیچین حداقل در سه چرخه گذشته، وعدهای بود که کریپتو میداد. استدلال همیشه یکسان بوده است. کاربران میتوانند ارزش را بین بلاک چینهای مختلف جابهجا کنند، بدون اینکه فکر کنند روی کدام زنجیره هستند؛ درست مثل کاربران اینترنت که امروز بین وبسایتها جابهجا میشوند بدون اینکه فکر کنند کدام سرور آنها را میزبانی میکند. اصطکاک شبکه زیرین ناپدید خواهد شد. کاربر به سادگی از برنامه استفاده میکند. زیرساخت در پسزمینه خودش را سامان میدهد.
در بیشتر دورهای که از طرح این استدلال گذشته، واقعیت عکس آن بوده است. کاربران مجبور بودهاند داراییها را بهصورت دستی از طریق پل میان زنجیرهای (پل کراس چین) جابهجا کنند، در هر مرحله کارمزد پرداخت کنند، در انتظار پنجرههای طولانی تسویه بنشینند و نظارهگر ناپدید شدن وجوهشان در قراردادهای پل باشند که گهگاه مورد سوءاستفاده قرار میگرفتند و وجوه را برای همیشه از دست میدادند. اصطکاک از بین نرفت. بدتر شد، سپس کمی بهتر شد، سپس دوباره بدتر شد؛ بسته به اینکه کدام چرخه و کدام مجموعه محصولات در آن زمان محبوب بودند.
در سال ۲۰۲۶ چیزی تغییر کرده است. گروه کوچکی از برنامههای مصرفکنندهمحور شروع به ارائه تجربیات فناوری میان زنجیرهای کردهاند که به همان شکلی که وعده اصلی توصیف میکرد، عمل میکنند. کاربر وارد میشود. کاربر هر کاری که میخواهد انجام میدهد، چه معامله، وامدهی، استیکینگ یا تعامل با یک بازار پیشبینی باشد. برنامه تشخیص میدهد که تراکنش باید روی کدام زنجیره انجام شود، در صورت لزوم داراییها را مسیریابی میکند، اقدام را اجرا میکند و نتیجه را برمیگرداند. کاربر انتخابگر زنجیره را نمیبیند. انتخابگر زنجیره هنوز جایی در معماری وجود دارد، اما از سر راه کاربر کنار گذاشته شده است.
این تحول نتیجه یک پیشرفت فنی واحد نیست. نتیجه چندین توسعه است که همزمان به هم افزوده شدهاند. زیرساخت کیف پول در امضا در زنجیرههای مختلف بدون اینکه کاربر را از پنج صفحه تأیید عبور دهد، بهتر شده است. پروتکلهای پل سریعتر و قابلاطمینانتر شدهاند، و بیپرواترین نسل قبلی جای خود را به زیرساختی داده که سالهاست بدون از دست دادن وجوه کاربران در حال اجراست. شبکههای لایه ۲ به تعداد کمتری از زنجیرههای با پشتیبانی گسترده تثبیت شدهاند که سطح مسئله را به اندازهای قابل مدیریت کاهش میدهد. مهمتر از همه، نسلی از برنامههای مصرفکننده با پشتیبانی فناوری میان زنجیرهای بهعنوان پیشفرض ساخته شده، نه بهعنوان ویژگیای که بعداً اضافه شده باشد.
تمایز بین محصولاتی که واقعاً مسئله فناوری میان زنجیرهای را حل میکنند و محصولاتی که هنوز وعده میفروشند، اکنون برای هر کسی که از آنها استفاده میکند قابل مشاهده است. محصولاتی که آن را حل میکنند از کاربر نمیخواهند به زنجیرهها فکر کند. محصولاتی که وعده میفروشند هنوز این کار را میکنند. نوع اول محصول، انتزاع زنجیره را بهعنوان یک مسئله مهندسی داخلی میبیند که باید قبل از اینکه کاربر رابط کاربری را ببیند، حل شود. نوع دوم محصول، انتزاع زنجیره را بهعنوان یک ادعای بازاریابی میبیند که کاربر باید با خواندن مستندات آن را تأیید کند.
مفهوم این است که زبان بازاریابی چند سال گذشته، که اغلب پشتیبانی فناوری میان زنجیرهای را بهعنوان یک بلندپروازی آیندهنگرانه توصیف میکرد، شروع به جایگزینی با نمایشهای عملی کرده است. یک محصول یا در زنجیرههای مختلف کار میکند یا نمیکند. کاربر نباید حرف تیم را باور کند. کاربر باید پنج دقیقه از برنامه استفاده کند تا جواب روشن شود.
نمونه مفیدی از اینکه نوع اول محصول در لایه برنامه مصرفکنندهمحور چه شکلی است، Nika Finance است؛ یک برنامه غیرحضانتی که معاملات اسپات، قراردادهای دائمی، استیکینگ، سود و بازارهای پیشبینی با قدرت Polymarket را در چندین زنجیره در یک رابط موبایلمحور ترکیب میکند. این برنامه یکی از معدود محصولاتی است که تجربه مولتیچین را در جریان کار پیشفرض ساخته است. کاربران از طریق یک رابط واحد به پنج خط محصول دسترسی دارند. زنجیرهای که هر تراکنش خاصی روی آن تسویه میشود، تابعی است از اینکه نقدینگی، دارایی یا پروتکل شریک کجا قرار دارد، نه سوالی که کاربر باید پاسخ دهد.
نکته این نیست که Nika مسئله فناوری میان زنجیرهای را به شکلی حل کرده که هیچکس دیگری نکرده است. گروه محصولاتی که واقعاً آن را حل میکنند در چند سال گذشته از تقریباً هیچ به اندازهای قابل اعتنا گسترش یافته، و Nika یکی از آن محصولات است. سایر محصولات این گروه تمایل دارند چند ویژگی مشترک داشته باشند. آنها موبایلمحور هستند. آنها غیرحضانتی هستند. آنها از هر زیرساخت شریکی که یک سطح محصول خاص را بهتر از آنچه خودشان میتوانستند بسازند، مدیریت میکند، مسیریابی میکنند. آنها زنجیره را بهعنوان لولهکشی میبینند نه بهعنوان هویت.
«اکثر کاربران نمیخواهند به پلها، مسیریابی زنجیره یا محل تسویه تراکنش فکر کنند. آنها فقط میخواهند محصول بهسادگی، سریع و قابلاطمینان کار کند»، دنیل برینزان، بنیانگذار Nika Finance گفت.
مفهوم این برای چند سال آینده کریپتوی مصرفکننده این است که محصولاتی که بر اساس انتزاع زنجیره ساخته شدهاند، محصولاتی خواهند بود که موج بعدی کاربران را جذب میکنند. موج قبلی کاربران مجبور بودند نحوه عملکرد در زنجیرههای مختلف را یاد بگیرند چون محصولات هیچ انتخابی به آنها نمیدادند. موج بعدی مجبور نخواهد بود، چون مجموعهای معتبر از محصولات اکنون این نیاز را برطرف کرده است. موج کاربرانی که نیازی ندارند نحوه کار یک بلاک چین را برای استفاده از برنامه بلاک چین یاد بگیرند، بهطور چشمگیری بزرگتر از موجی است که مجبور بود.
همچنین ارزش دارد که به وضوح بگوییم فناوری میان زنجیرهای چه چیزی را حل نکرده است. زمان تسویه بین زنجیرهها برای برخی دستههای فعالیت همچنان محدودیت واقعی است. نقدینگی هنوز به شکلهایی تکهتکه است که گهگاه در قیمتگذاری برای کاربر ظاهر میشود. هیچیک از این مشکلات برای مسیر پیش رو کشنده نیست، اما واقعی هستند، و محصولاتی که وانمود میکنند اینطور نیست، هنوز نسخه قدیمیتر وعده را میفروشند.
چارچوب صادقانهای که در سال ۲۰۲۶ نشان میدهد مولتیچین کجا ایستاده این است که بدترین نسخه مشکل حل شده، یک گروه واقعی از محصولات راهحلهای معتبری برای لایه تجربه مصرفکننده ارائه دادهاند، و مشکلات باقیمانده عمدتاً در کارهای زیرساخت خستهکنندهای هستند که در چند سال آینده بدون سروصدای زیادی انجام خواهند شد. وعده بهطور کامل محقق نشده است. به اندازه کافی محقق شده که تجربه کاربری اکنون به همان شکلی که استدلال اصلی پیشبینی میکرد عمل میکند. این بیشتر از چیزی است که سه چرخه گذشته توانستند ارائه دهند، و جای درستی است که از آن ارزیابی کنیم چه چیزی در پیش است.
