Taktyka zastraszania Trumpa właśnie została zniszczona — i on się chwieje

W tygodniu, gdy Donald Trump zdawał się uważać, że jest królem, bo przebywał z jednym, coś napawającego nadzieją przypomniało nam, że jest od tego bardzo daleko. Można wręcz powiedzieć, że szaty cesarza zaczynają być zdejmowane, a to, co się odsłania, to tchórzliwy oszust.

Trzy różnorodne, godne uwagi osobistości w ciągu ostatnich kilku dni spojrzały Trumpowi w oczy i w zasadzie powiedziały mu: „Odejdź stąd."

Po tym, jak obserwowaliśmy, jak uniwersytety się ugięły, kancelarie prawne skapitulowały, stacje telewizyjne pełzały na kolanach, a nadawcy odsuwali własnych pracowników na boczny tor przy pierwszej oznace niezadowolenia Białego Domu (z trwogą myślę o pożegnaniu ze Stephenem Colbertem), zobaczyliśmy inną reakcję na okropne rządy Trumpa.

Po pierwsze, przywódca światowy wystąpił naprzód, aby skrytykować tragicznie błędną wojnę Trumpa z Iranem. Kanclerz Niemiec Friedrich Merz, który starał się utrzymywać dobre stosunki z Trumpem i opuścił wizytę w Białym Domu w zeszłym miesiącu w dobrej atmosferze, zrobił coś rzadkiego wśród zachodnich przywódców.

Przemawiając do studentów w swoim rodzinnym okręgu Marsberg, Merz stwierdził, że Ameryka, czyli Donald Trump, „nie ma absolutnie żadnej spójnej strategii" w konflikcie z Iranem i że „cały naród jest upokarzany przez irańskie kierownictwo, zwłaszcza przez tak zwane Gwardie Rewolucyjne."

Trump, co przewidywalne, zaatakował na Truth Social, twierdząc, że Merz „uważa, że Iran może mieć broń nuklearną" i pisząc: „Nic dziwnego, że Niemcy radzą sobie tak słabo, zarówno gospodarczo, jak i pod każdym innym względem!"

Ale Merz nie przeprosił ani nie wycofał się. Miał rację. Negocjatorzy USA mieli udać się w zeszły weekend do Islamabadu na rozmowy, a Trump odwołał wyjazd, chwaląc się: „Mamy wszystkie karty w ręku", podczas gdy Iran skutecznie utrzymuje zamknięty Cieśninę Ormuz, szkodząc światowej gospodarce. Merz powiedział publicznie to, co wielu przywódców mówi prywatnie.

I miejmy nadzieję, że inni przywódcy świata wezmą to sobie do serca i mocno uderzą w Trumpa. Robienie właściwej rzeczy zawsze się opłaca. Wystarczy zapytać Jimmy'ego Kimmela.

Kimmela, a co ważniejsze, Disneya i ABC. Kimmel żartował w ubiegły czwartek, że Melania jest „wdową w oczekiwaniu" ze względu na ich mezalians wiekowy, a nie, jak twierdziła Melania, o wywołanie incydentu ze strzelaniem na kolacji korespondentów Białego Domu.

Przypomnisz sobie, że ostatnim razem, gdy Trump wziął Kimmela na cel, ABC się ugięło, odsuwając go na boczny tor po fali krytyki ze strony konserwatywnych polityków i właścicieli stacji za monolog o upolitycznieniu zabójstwa aktywisty Charliego Kirka.

Abonenci anulowali Disney+ w proteście. To było tak żenujące, i mówiąc wprost, wspaniale było zobaczyć, jak konsumenci reagują szybko i zdecydowanie. Disney tym razem postępuje inaczej. Tego samego dnia bezwolny pochlebca Trumpa, przewodniczący FCC Brendan Carr, zakwestionował licencje nadawcze ABC. Wyraźnie było to odwetem za oskarżenie Melanii. Carr powiedział, że tak nie było, ale oczywiście bezczelnie kłamie.

Ale Jimmy? Wyszedł na antenę i nie przestawał atakować.

Nie przeprosił, bo nie musiał! Zwrócił uwagę na ironię, że Trump właśnie żartował z własnego małżeństwa z Melanią podczas ceremonii powitania królewskiego. Trump zauważył, że jego rodzice byli małżeństwem przez 63 lata. Następnie zwrócił się do Melanii i powiedział: „To jest rekord, którego nie będziemy w stanie pobić, kochanie. Przepraszam. Po prostu tak to nie wyjdzie. Dobrze nam pójdzie, ale nie aż tak dobrze."

Kimmel to zauważył. „Tylko Donald Trump żądałby mojego zwolnienia za żart o jego starości," powiedział Kimmel, „a potem dzień później wyjść i samemu żartować o swojej starości."

A Disney? Firma powołała się na Pierwszą Poprawkę i zasygnalizowała gotowość do walki, mówiąc, że w pełni przestrzega zasad FCC. Jedyna demokratyczna komisarz FCC, Anna Gomez, stwierdziła, że Disney „ma po swojej stronie Pierwszą Poprawkę."

Jest też Jerome Powell. Kto by pomyślał, że 73-letni, niepozorny, nerdowski matematyk może sprawić, że Trump będzie wyglądał jeszcze bardziej bezradnie? W swoim ostatnim dniu jako prezes Fed, człowiek, którego Trump mianował, nękał, groził i próbował objąć śledztwem, nie odszedł po cichu.

Powell nazwał polityczne ataki na Fed „bezprecedensowymi w naszej 113-letniej historii" i ogłosił, że pozostanie w Radzie Gubernatorów po zakończeniu swojej kadencji 15 maja, zamiast zniknąć, jak to zazwyczaj robią odchodzący prezesi — mimo wielokrotnych żądań Trumpa, by to zrobił.

Powell właśnie wbił ostry ołówek nr 2 w oko Trumpa. Powiedziałbym, że Sharpie, ale Trump jest oczywiście w stanie sam to zrobić.

Powell od dawna prezentował neutralność, preferując nawet fioletowe krawaty, aby unikać sygnalizowania przynależności partyjnej, jednocześnie odpierając naciski Trumpa na obniżki stóp procentowych. Teraz pozostaje na swoim miejscu. Jak powiedział jeden z byłych wysokich rangą urzędników Fed, Powell „może uważać, że leży to w najlepszym interesie instytucji, aby pokazać, że nie da się sobą pomiatać ani zastraszać."

To jest dokładnie to, co sygnalizuje pozostanie w zarządzie.

Jest też James Comey, który odpowiedział na swój absurdalny akt oskarżenia od pełniącego obowiązki prokuratora generalnego Trumpa Todda Blanche'a bezpośrednim, niezastraszonym „chodźmy."

Można nawet twierdzić, że król Karol zadał subtelne ukłucie. Przemawiając przed Kongresem, nie wspomniał Trumpa, ale mówił dobitnie o Magna Carta, równowadze sił i ochronie wszystkich religii.

Czy to znaki, że coś się zmienia?

Trump przyzwyczaił się, że jego cele się uginają. Wielu zdecydowało się tak zrobić, uważając, że łatwiej i bezpieczniej jest unikać jego gniewu, czyli chronić swoje finansowanie lub ulgi podatkowe.

Spędził swoją drugą kadencję, dając przykłady swoim postrzeganym krytykom, a niektórzy zachowali się tchórzliwie. Uniwersytety, kancelarie prawne, nadawcy — wszyscy obliczyli, że opór jest bezcelowy.

Ale w ciągu jednego tygodnia trzy potężne osobistości z różnych dziedzin wysłały inny sygnał. Jeśli sprzeciwianie się zastraszaniu i groźbom Trumpa stanie się trendem, będzie to mile widziany trend.