[Tambay] Prawie 64

Kiedy byłem w 4. klasie, często śpiewaliśmy z kolegami z klasy piosenki The Beatles. Byłem tylko wokalistą. To moi przyjaciele naprawdę zadali sobie trud, żeby nauczyć się grać na instrumentach. Dlatego gdy doszliśmy do liceum, to oni byli muzykami na niedzielnych mszach i podczas świąt szkolnych w Don Bosco Mandaluyong.

Niedawno przyszła mi do głowy pewna słynna piosenka The Beatles — "When I'm 64." Była na playliście, którą śpiewaliśmy podczas przerw czy w porze lunchu. Byliśmy jeszcze u progu nastoletniości. Nawet przez myśl nam nie przeszło, czy dożyjemy 64 lat. Po prostu śpiewaliśmy, nie odczuwając głębiej przesłania. 

Zostało już ponad 360 dni, zanim ten "tambay" skończy 64 lata. "No widzisz, już trzeci rok jesteś seniorem" — przywitał mnie jeden ze starszych z naszej grupy ADHD, czyli "all day, huntahan dito" (cały dzień spędzamy tutaj na pogaduszkach).

CZYTAJ RÓWNIEŻ W RAPPLER

• Seniorzy kontra technologia: Jak osoby starsze nadążają — lub zostają w tyle
• Starszy, mądrzejszy i pracujący: Gdzie seniorzy mogą znaleźć pracę na Filipinach
• Srebrni i silni: Jak filipińscy dziadkowie na nowo definiują sprawność fizyczną
• [Science Solitaire] 12 sposobów, jak NIE zgubić siebie w miarę starzenia się
• [Science Solitaire] Jesteś już starszy. I co teraz?
• [OPINIA] Porozmawiajmy o starzeniu się 

Kiedy spotykamy się z dawnymi kolegami z klasy — wszyscy już seniorzy — mamy to ciągle na ustach, że dożyć 60 lat to łaska Pana. Ponad 40 spośród naszych dawnych kolegów z klasy już odeszło. Innymi słowy, wielu nie miało szczęścia dotrzeć do tego wieku.

Wspomnę tylko moich kolegów, z którymi śpiewałem The Beatles. Tamta trójka — już ich z nami nie ma. 

Od dawna planowałem wrócić i służyć w Kościele. W szkole podstawowej i średniej byłem wolontariuszem — ministrantem lub lektorem na każdej mszy. W Don Bosco, w naszych czasach, msza odbywała się co najmniej raz w tygodniu, a w czasie uroczystości dochodziły kolejne. 

Minął już ponad rok, odkąd dołączyłem do Posługi Lektorów i Komentatorów w Archdiocesan Shrine of the Divine Mercy w pobliżu kompleksu Mandaluyong City Hall. Czuję, że zatoczyłem pełne koło w służbie podczas mszy. Ponadto chodzę do kościoła prawie cztery razy w tygodniu. Dawniej tylko w niedzielę i razem z rodziną. 

Kiedy poszedłem na mszę w pierwszym dniu jako 63-latek, moja modlitwa była pełna nieustannej wdzięczności. Dziękczynienie za to, że Pan pozwolił mi tutaj dotrzeć i dał mi siłę, by służyć.

Ten "tambay" był też wdzięczny za to, że wciąż może pisać felietony.

Być może gdy jesteśmy już na takim etapie życia, zaczynają naprawdę wkradać się te "egzystencjalne" myśli. Bo to samo twoje ciało będzie ci o tym przypominać.

Na przykład pewnego dnia dostałem ataku astmy i miałem trudności z oddychaniem. Przez długi czas moja astma dawała mi spokój. Ale tamten nawrót był jak solidny cios w pierś. Rozmyślałem i rozmyślałem, co wywołało tak gwałtowny powrót mojej astmy. Jedyne, co pamiętałem, to że przez kilka minut lub sekund chodziłem w mżawce. Pomyślałem: "Tylko mżawka i już tak na mnie działa?" 

Jest jeszcze inne przypomnienie. Boli mnie kciuk lewej ręki. Mamy w rodzinie skłonność do wysokiego poziomu kwasu moczowego. Dlatego ciągle ćwiczę rękę. Przypomniałem sobie mojego dziadka i wujków — wszyscy mieli guzki na rękach i zesztywniałe palce. Domyślam się, że i mnie to czeka.

Szybko też mi drętwieją nogi po dłuższym siedzeniu. Czuję to, gdy prowadzę samochód i utknę w korku na ponad godzinę. Kiedy wysiadam z auta, przez chwilę chodzę chwiejnie. W końcu jednak mój chód wraca do normy.

Nie będę już dodawać do tej listy seniorskich smutków mojej roztargnienia i senności. Bo byłem roztargniony już od dawna. Pewnego razu szukałem, gdzie zostawiłem zegarek. Szukałem po całym domu. Aż w końcu znalazłem zegarek — miałem go na ręce.

Jeśli chodzi o senność, odkąd pamiętam, łatwo mi się zasypiało. Gdy byłem dziennikarzem sportowym, śmiali się ze mnie inni reporterzy. Mówili, że zasypiałem podczas relacjonowania meczu w loży prasowej tuż obok boiska. 

Jednym z przywilejów seniorów jest bezpłatny parking w centrach handlowych w Mandaluyong dla mieszkańców miasta. Na parking ze zniżką można liczyć w innych miejscach w Metro Manila, z wyjątkiem Makati. A moim ulubionym jest zniżka na leki, wizyty lekarskie i badania laboratoryjne.

Wiele restauracji chętnie i zgodnie z przepisami stosuje zniżki dla seniorów. Jednak nadal są tacy, którzy mają mnóstwo wymówek. Napiszę o tym osobno.

Jedną z rzeczy, którą zauważyłem od czasu, gdy dołączyłem do klubu seniorów, jest różnica między rozmowami seniorów a zwykłymi pogawędkami. Przeprowadziłem wywiad radiowy z przedstawicielem seniorów w Izbie Reprezentantów. Powiedziałem mu, że przedstawiciel seniorów nie fałszuje wieku, w odróżnieniu od czasów, gdy przedstawiciel listy partyjnej młodzieży był za stary. Poseł chyba niezbyt zrozumiał moją próbę żartu na początek.

W tym wywiadzie naprawdę można było powiedzieć, że to była rozmowa seniorów. Oboje z posłem, a nawet osoby zadające pytania — wszyscy byliśmy roztargnieni i powtarzaliśmy to samo. Nie było wątpliwości, że jesteśmy seniorami.

Zanim zapomnę — przeczytałem komentarz w mediach społecznościowych, który brzmiał mniej więcej tak: "Czy to możliwe? Czy istnieją reklamy 30-sekundowe?" Po przeczytaniu tego komentarza powiedziałem sobie: "Och, ta młodzież!"

Nawiasem mówiąc, Paul McCartney, członek The Beatles, który był oryginalnym głównym wokalistą piosenki "When I'm 64," ma już 84 lata. – Rappler.com

Chito de la Vega jest Tambay Rapplera dwa razy w miesiącu. Jest również jednym z prezenterów programu Balita Kwento Serbisyo na DZME 1530.