Η «αύρα του αναπόφευκτου» του Τραμπ ραγίζει καθώς πρώην εσωτερικός του GOP επισημαίνει αποδείξεις της «κατάρρευσής» του

Ο Στιβ Σμιτ, ο Ρεπουμπλικανός στρατηγιστής που διηύθυνε την προεδρική εκστρατεία του Τζον Μακέιν το 2008 πριν γίνει ένας από τους πιο声势浩大的 επικριτές του Ντόναλντ Τραμπ, δημοσίευσε μια εκτεταμένη αξιολόγηση την Παρασκευή υποστηρίζοντας ότι η πολιτική λαβή του προέδρου αρχίζει να ξεφεύγει και ότι αυτό που θα ακολουθήσει θα μπορούσε να είναι πιο επικίνδυνο από ό,τι προηγήθηκε.

«Ο Ντόναλντ Τραμπ χάνει τον έλεγχο», έγραψε ο Σμιτ στο εβδομαδιαίο newsletter του στο Substack. «Αυτό είναι το πιο σημαντικό πολιτικό γεγονός στην Αμερική σήμερα, και εξηγεί την αυξανόμενη οργή, την κλιμακούμενη απερισκεψία και την έντονη επιθετικότητα που αναβλύζει από τον Λευκό Οίκο.»

Ο Σμιτ υποστήριξε ότι η πολιτική δύναμη του Τραμπ δεν βασίστηκε ποτέ σε ιδεολογία, συντηρητισμό ή πατριωτισμό. «Πάντα ήταν ο φόβος», έγραψε, αναφέροντας τον φόβο αντιποίνων, ταπείνωσης, εξορίας από τη λατρεία, τον όχλο, το tweet και τις προκριματικές εκλογές ως τη βάση της επιρροής του Τραμπ στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Αυτή η βάση, υποστηρίζει ο Σμιτ, τώρα ραγίζει. Επικαλέστηκε ομοσπονδιακό δικαστή που μπλοκάρει το ταμείο «κατά της εξοπλισμοποίησης» 1,8 δισεκατομμυρίου δολαρίων του Τραμπ, δασμολογικά σχέδια που καταρρέουν στα δικαστήρια, αντίσταση στο έργο της αίθουσας χορού του Λευκού Οίκου και τη διαμάχη για το Κέντρο Κένεντι ως αποδείξεις. Επίσης επεσήμανε τον γερουσιαστή Θομ Τίλις που δημοσίως ταπείνωσε τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και τον γερουσιαστή Τζον Κόρνιν που έχασε τις προκριματικές εκλογές του Τέξας ως σημάδια ότι οι Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές αρχίζουν να υπολογίζουν ότι ο Τραμπ δεν μπορεί πλέον να τους προστατεύσει.

«Οι ισχυροί ηγέτες πρέπει να φαίνονται αήττητοι», έγραψε ο Σμιτ. «Ο Ντόναλντ Τραμπ ξαφνικά δεν φαίνεται έτσι.»

«Έτσι μοιάζει η κατάρρευση στην αρχή της», έγραψε ο Σμιτ, παραλληλίζοντας ρητά με την πολιτική αποδόμηση του Ρίτσαρντ Νίξον και του Τζο Μακάρθι, που και οι δύο φαίνονταν αναπόσπαστοι μέχρι που ξαφνικά δεν ήταν πλέον.

«Οι παγιδευμένοι ισχυροί ηγέτες είναι επικίνδυνοι ισχυροί ηγέτες», έγραψε ο Σμιτ. «Κάτω από τις κραυγές, τις απειλές, την χυδαιότητα και το θέαμα κάθεται ένας τρομαγμένος ηλικιωμένος άνδρας που παρακολουθεί αυτό που εκτιμά περισσότερο στον κόσμο να αρχίζει να του ξεφεύγει από τα χέρια: την αίσθηση της εξουσίας. Μόλις αυτή χαθεί, χάνονται τα πάντα.»