Z Australii do Londynu lub Nowego Jorku bez przesiadek: Qantas gotowy ujawnić trasę Project Sunrise

TULUZA, 17 czerwca — Qantas Airways ma w środę ogłosić pierwszy cel dla najdłuższych na świecie bezpośrednich lotów ze wschodniej Australii do Londynu lub Nowego Jorku, przełamując jedną z nielicznych niepokonanych barier w lotnictwie po latach opóźnień.

Plan „Project Sunrise" zakładający ominięcie węzłów na Bliskim Wschodzie i w Azji na trasach do Londynu oraz oferowanie bezpośrednich połączeń zmodyfikowanymi samolotami dalekiego zasięgu Airbus jest realizowany od 2017 roku i ma wejść do służby do końca przyszłego roku.

Celem jest skrócenie trasy, która niegdyś zajmowała pięć dni na „Trasie Kangura" do Londynu, do maksymalnie 22 godzin, w zależności od trasy i wiatrów. Obecnie podróż przez Singapur trwa od 24 do 25 godzin.

Nowy Jork, który Qantas obsługuje obecnie z Sydney przez Auckland, również znajduje się wśród pierwszych destynacji, jednak linia lotnicza nie podała jeszcze, która zostanie uruchomiona jako pierwsza.

Projekt stanowi poważne ryzyko dla australijskiego przewoźnika, który zainwestował miliardy w zmiany floty, kabiny oraz badania nad wpływem na zdrowie przelotu przez całą planetę w jednym locie.

Aby odnieść sukces, linia musi przekonać pasażerów do zapłacenia więcej za uniknięcie przesiadek, jednocześnie minimalizując dyskomfort długich lotów.

„To, co sprzedają, to czas, i absolutnie muszą uzyskać premię we wszystkich klasach, szczególnie w biznesowej i premium economy" — powiedział analityk lotniczy John Strickland.

Qantas nazwał Project Sunrise na cześć lotów wytrzymałościowych „podwójnego wschodu słońca" linii podczas II wojny światowej, podczas których samoloty pozostawały w powietrzu wystarczająco długo, by zobaczyć dwa wschody słońca.

Linia szacuje, że projekt mógłby dodać ponad 400 milionów dolarów australijskich (1,15 miliarda RM) rocznie do zysków. Prezes Qantas, Vanessa Hudson, powiedziała w lutym, że opiera się to na założeniu, iż bezpośrednie loty mogłyby przyciągać ceny biletów o około 20 procent wyższe niż alternatywy z jedną przesiadką w klasach premium.

Jednak analitycy twierdzą, że wysokie ceny energii wynikające z konfliktu w Zatoce Perskiej podniosły poprzeczkę dla osiągnięcia progu rentowności.

'Pozytywny rynek'

Analitycy Jefferies napisali w nocie w kwietniu — po wstępnym zawieszeniu broni między USA a Iranem, ale przed tegoroczną tymczasową umową pokojową — że pasażerowie nadal będą preferować loty bezpośrednie do Europy przez Perth lub przesiadkę z węzłów na Bliskim Wschodzie na azjatyckie do 2027 roku.

„W związku z tym spodziewamy się pozytywnego rynku dla lotów Project Sunrise do Londynu" — stwierdzili.

Przewoźnicy znad Zatoki Perskiej, tacy jak Emirates, którzy przekształcili mapę lotnictwa wokół swoich węzłów, zasygnalizowali, że będą bronić swojego rynku. Wspierając te wysiłki, australijski rząd w środę zniósł trwające od miesięcy ostrzeżenie „nie podróżuj" dotyczące węzłów w Zatoce Perskiej, które unieważniało większość polis ubezpieczenia podróżnego nawet dla osób będących w tranzycie.

Qantas ma przedstawić inwestorom ekonomię nowych bezpośrednich lotów i zaprezentować swoje spersonalizowane kabiny szerszej publiczności na wydarzeniu w Tuluzie w środę.

Airbus wygrał zamówienie Project Sunrise po intensywnej rywalizacji z Boeingiem 777X w 2019 roku.

Na początku tego miesiąca przeprowadzono pierwszy lot testowy jednego z 12 zmodyfikowanych samolotów A350-1000ULR zamówionych przez Qantas.

Samoloty na 238 miejsc posiadają dodatkowy tylny centralny zbiornik paliwa, który zwiększa zasięg o 1 000 mil morskich (1 852 km) do 10 000 mil morskich. Loty są tak długie, że znaczna część paliwa zostanie zużyta jedynie na przenoszenie ciężaru pozostałego paliwa.

Pierwszy z samolotów ma zostać dostarczony w kwietniu 2027 roku, czyli około pięć lat później niż pierwotnie oczekiwano, z powodu pandemii Covid-19, a następnie powszechnych problemów z łańcuchem dostaw w przemyśle lotniczym.

Reuters poinformował w tym miesiącu, że Qantas prowadzi rozmowy w sprawie zakupu kolejnych 20 szerokokadłubowych odrzutowców Airbus lub Boeing, przy czym pod uwagę brany jest mniejszy A350-900 lub więcej Boeingów 787. — Reuters